Het verhaal van Roy: betere gehaltes door efficiënter mixwerk

“De eerste keer dat we hier rondreden, keek ik vooral naar de mooie kavels”, zo herinnert de opvolger zich. “Het zijn grote stukken en allemaal recht.” In dit kansrijke gebied pakte de situatie gunstig uit voor een boerenfamilie die graag verder wilde. De locatie van een stoppende akkerbouwer op twee kilometer van de Duitse grens werd gevonden en nieuw leven ingeblazen. Op het erf moest genoeg gebeuren om melkkoeien te kunnen houden. Roy bouwde mee aan de stal en stak daarom al zijn tijd in de nieuwe bedrijfsvestiging.

Alles onder één dak

Op het bouwwerk staat als bewijs de naam van de familie Bodde in de muur gegraveerd. Het is de enige verblijfsplaats op het erf voor al het vee. “Zo hadden we het in Twente ook al. Het is mooi overzichtelijk en werkt makkelijk”, ervaart Roy. In het voorste gedeelte van de stal staan de kalverhokjes. Achterin is een eigen hok voor het jongvee. De melkkoeien (ca. 130 stuks) staan ertussenin en worden gemolken op twee robots. “Met eigen opfok zijn we hier gaan groeien. Het voer was er en de grond hadden we”, antwoordt hij.

Tussen de akkerbouwers

Maatschap Bodde bezit ruim zestig hectare land voor de teelt van eigen gewassen. In de buurt zitten veel akkerbouwers en liggen kansen om samen te werken op de bodem. Roy en zijn ouders doen aan grondruil om rotatie in de gewassen te krijgen. “Het voordeel is dat we de bescherming voor onze maïs niet zelf hoeven te regelen en dat de mest niet bij een ander vandaan wordt gehaald”, ziet de melkveehouder.

Meer mest op de markt

De ligging van het Drentse melkveebedrijf lijkt ook ideaal om mest af te voeren. Maar dat gaat in deze nieuwe tijd zonder derogatie niet meer op, zijn ze hier achter gekomen. Meer betalen is onvermijdelijk en een afnemer in de regio vinden wordt moeilijker. “Uit andere gebieden krijgen ze het voor dikke prijzen aangeboden. Dat maakt de mestmarkt hier ook duurder.” De boodschap is daarom steeds vaker dat de ruimtes op bedrijven al vol zitten.

Niet harder maar slimmer werken

Misschien dat het aanbieden van goede gehaltes de onderhandelingspositie versterkt. De mestkwaliteit op het familiebedrijf is in de afgelopen periode namelijk verbeterd en een stuk constanter geworden. “In december heb ik nog een monster laten trekken: hier zit veel meer stikstof in”, constateert Roy. Voor dit klinkende resultaat hebben ze minder moeite hoeven doen, maar wel eerst een belangrijke keuze moeten maken. “Nu gebeurt het mixen gewoon dagelijks.”

Van uitstel komt ellende

Achter de zelfgebouwde stal schermen drie zware deksels de openingen van de putten af. De veehouder geeft toe dat ze in het verleden te weinig van hun plek werden gehaald. “Je geeft er geen hoge prioriteit aan”, verklaart hij. “Totdat het plotseling voorjaar wordt en je beseft dat je nog moet mixen. Dan lukt het niet meer.” De eerste gift is in zijn ogen net ‘zwart water’, wat niet ten goede zou komen aan de gewassen. “Op het laatst krijg je al het dikke: daar zit vaak de rommel in en dat zorgt voor verstoppingen.”

Op weg naar automatisering

Tijdens de renovatie van hun ligboxenstal in 2024 heeft het mest mixen helemaal op een laag pitje gestaan. Er zijn twee nieuwe melkrobots gekomen en de indeling is veranderd. Achteraf heeft Roy geweten wat de gevolgen zouden zijn: een dikke korst die hij met flink wat water kapot heeft moeten spuiten. Deze situatie zorgde er uiteindelijk voor dat de volgende automatisering op tafel kwam te liggen: elektrische mestmixers. “Als we nu gaan uitrijden, hoef ik me geen zorgen te maken dat de mest niet is gemixt. Dat is het gemak”, stelt hij. “Nou heb je een homogene put die je helemaal leeg kunt rijden.”

Het effect van de omschakeling

In september 2025 zijn alle putten voorzien van een elektrische mestmixer. Op sledes die eerder werden gebruikt om de trekkermixer voor het gat te krijgen, zit nu standaard een dompelmixer (17 kW) bevestigd. Het scheelt Roy twee uren per keer en een trekker die hij dan kwijt is. “Dat is drie keer een halfuur draaien en daarna nog schoonspuiten”, geeft de veehouder voor de volledigheid aan. “Ook moest ik altijd in de buurt blijven voor het geval dat er iets gebeurt.”

Nu begint om 14 uur ’s middags de eerste mixer automatisch met roeren. Tien minuten later schakelt het systeem over op de tweede. Weer tien minuten later volgt nummer drie. Dit moment is bewust uitgekozen om zoveel mogelijk van eigen zonne-energie te profiteren. “We hebben dan stroom over”, weet hij. Dankzij een tijdschakelaar in de gecombineerde besturingskast bespaart de familie Bodde zo eenvoudig in de kosten.

De beste oplossing? Maatwerk!

Het besluit voor elektrische mestmixers volgt in het jaar na de verbouwing in de stal. Dit heeft de makkelijke weg om ze te plaatsen onmogelijk gemaakt. Door de aanleg van een emissiearme vloer is de kelder niet meer van bovenaf bereikbaar. Daarop is besloten om mixers om te bouwen en passend te maken voor op de bestaande slederails. In elke put ligt nu een krachtig roerwerk van Stallkamp. Daarmee kiest Roy bewust voor kwaliteit en niet voor de goedkoopste optie. “Het moet wel in de mest blijven zitten”, onderbouwt hij.

Het is precies één week voor de start van het nieuwe mestseizoen. In de omgeving van het melkveebedrijf is het water op sommige percelen nog duidelijk te zien. Roy wacht zijn kansen geduldig af. “Liever heb ik goed begaanbare grond dan dat ik alles kapotrijd. We zitten bijna vol, maar gelukkig hebben we een mestbassin.” Bij droog weer is de hoop om eind van de maand of begin maart los te kunnen. Wanneer hij de keus ook maakt; zijn mest heeft hij sinds dit jaar op elk moment klaar voor gebruik.